بزرگترى كرامت فرما و ستايش مخصوص توست به خاطر آزمون نيكو و نعمتهاى فراوانت آن گونه ستايشى كه مورد پسند تو گشته و احسان و بخشش تو را بر ما فرو مىريزد ، اى خداى بزرگ و اى پروردگار كريم به رحمت و لطفت اى بخشنده‌ترين بخشايندگان . . . » امام عليه السلام ، در اين مناجات به ما آموخته است كه چگونه به خاطر نعمتهاى فراوانى كه خداوند بر ما ارزانى داشته و الطاف والايى كه شامل حال ما نموده است او را شكر و سپاس گوييم ، و انسان هر چه قدر در شكرگزارى او بكوشد بازهم از انجام وظيفهء شكر و سپاس عاجز و ناتوان است . ( 1 ) مناجات هفتم اين مناجات معروف به « مناجات مطيعان » خداى تعالى است ، به اين شرح : « اللّهمّ الهمنا طاعتك ، و جنّبنا معصيتك ، و يسّر لنا بلوغ ما نتمنّى من ابتغاء رضوانك ، و احللنا بحبوحة جنانك ، و اقشع عن بصائرنا سحاب الارتياب و اكشف عن قلوبنا اغشية المرية و الحجاب ، و ازهق الباطل عن ضمائرنا ، و اثبت الحقّ في سرائرنا فانّ الشّكوك و الظّنون لواقح الفتن ، و مكدّرة لصفو المنائح و المنن . اللّهمّ احملنا في سفن نجاتك ، و متّعنا بلذيذ مناجاتك ، و اوردنا حياض حبّك ، و اذقنا حلاوة ودّك و قربك ، و اجعل جهادنا فيك ، و همّنا في طاعتك ، و اخلص نيّاتنا في معاملتك ، فانّا بك و لك ، و لا وسيلة لنا اليك الّا انت . الهي اجعلني من المصطفين الأخيار ، و الحقني